Dizajn na froncie: front design
Kazik Pietruszewski

Sofia Lagerkvist, Charlotte von der Lancken, Anna Lindgren i Katja Sävström spotkały się na studiach w Sztokholmie i od 2003 roku pracują razem. W swoich projektach szukają odpowiedzi, jak duża musi być rola projektanta w powstawaniu przedmiotów, interesuje je również, jak ludzie reagują na przedmioty codziennego użytku: dobry przykład to „żywa” lampa która unosi się z podłogi i zapala w momencie, kiedy ktoś wejdzie do pomieszczenia (Design by gravity).

W tym co robią jest jakaś przewrotna myśl, że zamiast mozolnie kształtować formę przedmiotu, można ją po prostu znaleźć albo stworzyć warunki, w których ta forma samoczynnie powstanie. Weźmy przykład myszy szczura, który wygryza dziury w tym, co stanie mu na drodze. Wystarczy wpuścić go w rolkę gładkiej tapety, a za chwilę otrzymamy tapetę o nieregularnym powtarzającym się motywie (Rat wallpaper). Ten proces umożliwia wytworzenie unikalnych tapet w dowolnej ilości – zakładając że szczur to wytrzyma...

Inny przykład: krzesło które stanowi inwersję kształtu leja powstałego po wybuchu (Design by explosion) czy bardzo efektowna waza, która zawiera w swojej formie własny upadek (Design by motion). Tutaj inspiracją były kolejne klatki filmowe. (Podobno przeznaczeniem wszystkich waz, które pojawiają się na filmach jest to, że zostaną rozbite).

Projektowanie Front design jest w dużej mierze koncepcyjne i trudno spodziewać się, że projekty te trafią do masowej produkcji. Większość z nich to prototypy, projektantki szukają jednak cały czas odpowiednich (odważnych) producentów. Oprócz tego projektują wnętrza i pojawiają się na dużych targach europejskich.